Zelfportret

‘In 1988 ben ik aan mijn kunstopleiding begonnen. In 1995 met het schetsen en schilderen van portretten en paarden. Daarnaast schilder ik ook andere dieren, bomen, gebouwen en landschappen. Ook maak ik beelden in was, brons en keramiek. Architectuur en design hebben mijn bijzondere interesse.

Op dit moment werk ik veel met houtskool en olieverf op doek of houten paneel. De stijl welke ik ontwikkeld heb is meestal figuratief met transparantie en expressieve lagen in olieverf. De herkenning, het karakter is voor mij belangrijk! Mijn ‘kwaststreek’ maakt het portret “levend”.
Inspiratie krijg ik o.a. van reizen, bij het bezoeken van musea en van alle mooie modellen om mij heen. Materialen waar ik mee werk zijn houtskool, potlood, krijt, aquarel, acryl- en olieverf op ondergronden van papier, hout, keramiek, canvas, linnen, beton en steen. Linosnede, fresco’s en beelden in keramiek, steen, was en brons.

Grote bewondering heb ik voor leermeesters in de schilder- en beeldhouwkunst zoals Rodin, Rembrandt, Munch, Monet, Mondriaan, Michelangelo, Leonardo da Vinci, van Gogh, Degas, Breitner en vele anderen. Composities, kleurgebruik, kwaststreek en de materialen waar ze mee hebben gewerkt.

‘GEzICHT OP DE BOUW’ geplaatst op 30 mei 2008 voor de “dag van de bouw”, met portretten van mensen op de bouw, geschilderd in olieverf door Henny Woud. Daartussen beelden uit de bouw gemaakt door Sabrina Woud waar doorheen de vorderingen op de bouw vanaf de straat konden worden gevolgd. 
‘geZicht op de bouw‘ was tot 11-02-2011 te bezichtigen op het Museumplein in Amsterdam bij het Stedelijk Museum tegenover het Concertgebouw.’

‘Schuttingtaal’ in de Oude Veiling

Henny Woud en Sabrina Woud en het Stedelijk Museum

‘In de bovenhal van de Oude Veiling is tijdens de kunstroute zaterdag en zondag 15 en 16 september van 12.00 tot 17.00 uur een bijzondere project te bekijken.
Kunstenaar Henny Woud schilderde samen met haar dochter Sabrina in opdracht de schuttingen voor het te verbouwen Stedelijk Museum.
Het bleek een fantastische opdracht die wereldwijd zijn bekendheid zou krijgen.
‘Het kostte mij geen vijf minuten om “ja” te zeggen, ‘vertelt Henny Woud.
Iedere toerist in Amsterdam stond wel even stil voor de schilderingen, digitale camera’s flitsen de herinneringen voor thuis.
Het totale project bestaat uit 8 panelen van 2.50 x 2.50 meter. Waarvan vier met 6 geschilderde portretten van de noeste bouwers. Henny schilderde de portretten en Sabrina nam de architectuurschildering voor haar rekening. De kunstwand kreeg de naam ‘geZicht op de bouw’ mee. Belangstellenden konden door de uitgespaarde openingen de bouw van de ‘badkuip’ (zo is de nieuwbouw door de Amsterdammers gedoopt) volgen.
Na het vinden van sponsors konden de kunstenaars op de eerste lentedag van 2008 aan het werk. En gewerkt hebben zij, dag en nacht om de panelen op de afgesproken tijd, 30 mei 2008, klaar te hebben. ‘Het was een heerlijke tijd, het leukste wat er is. Heel bevrijdend om op zo een groot formaat te werken. Ook spannend om te ontdekken hoe het werk zich ten opzichte van de ruimte verhoudt.’
Vooraf hadden moeder en dochter het gehele bouwproject gefotografeerd, werd er een compositie bedacht, was er veel aandacht voor de techniek, voor materiaalkennis en er werd uitvoerig bestudeerd wat afdoende zou zijn tegen graffiti, niets werd aan het toeval overgelaten.
Het plaatsen was één groot feest, iedereen was enthousiast.
En het publiek bleef enthousiast. De panelen werden niet noemenswaardig beklad of versierd met graffiti, hetgeen het respect voor de panelen aangeeft.
Dat de verbouwing meer tijd kostte dan werd verwacht en gehoopt zal niemand zijn ontgaan. De schutting trotseerde vele seizoenen, en dat is zichtbaar maar de panelen blijven zo bijzonder omdat zij een geschiedenis verbeelden die van belangrijke historische waarde is. Het vertelt het verhaal van een renovatie.
23 september opent het Stedelijk Museum zijn deuren voor het publiek, na vier jaar gesloten te zijn geweest. Dat zal op internationaal niveau gevierd worden.
De Oude Veiling viert mee (Met dank aan Pieter Groenveld, hij bracht zijn nicht Henny Woud voor het voetlicht!) en doet dat al tijdens de Kunstroute door het tonen van een van de Stedelijk Museum panelen plus een aantal schilderijen die als een vervolg op de schutting in opdracht zijn geschilderd door Henny Woud.’
janna van zon